Sparren

Schrijven is, in essentie, leuk. Of zo ervaart deze schrijfster het toch. Bovendien zou ze dan wellicht nog geen zeven boeken geschreven hebben in de tijdspanne van een paar jaar, én reeds aan een volgende bezig zijn, als het haar niet enige vorm van vertier bracht.

Hoewel het ook even goed een eenzame bezigheid kan zijn. En zeker wanneer de auteur meer een extravert type is...

Maar waar een schrijfmaatje misschien een oplossing voor kan zijn. Iemand met wie je van gedachten kan wisselen wanneer je de inspiratie voor je nieuwste manuscript voelt borrelen, óf die je mogelijks weer op gang kan trekken als je ooit even vast zou zitten in je verhaallijn, óf die je gewoonweg stimuleert om voort te doen. Want de wetenschap dat je over een tijdje weer zal samenzitten, en/of je werk met hem/haar gaat uitwisselen, kan net de schop onder je kont zijn die je nodig hebt om dóór te pennen.

En waarbij meedoen aan NaNoWriMo in feite de perfecte gelegenheid biedt om er eentje te vinden. Er zijn per slot van rekening tig mensen (al dan niet auteurs in spe), die meedoen aan hét schrijfevenement van november, en dat deze periode bijgevolg ook in de verf zetten. Via FB, en Insta eigenlijk ook, vindt je dus zeker wel een gelijkgestemde ziel.

Als je daar naar op zoek zou zijn. Want daar heeft deze schrijfster hoegenaamd geen ervaring mee. En niet in het minst omdat ze de dingen graag op haar eigen manier aanpak. Een sparringpartner zou haar daarenboven allicht net te veel druk bezorgen. En als er nu iets nefast is voor je creativiteit, dan is het wel dat. Zelfkennis is namelijk het begin van alle wijsheid. Of zo wordt alleszins beweerd...


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Sparren

Zomertijd

Sneller schrijven = inboeten op de kwaliteit van je werk?

Uitslag

Paraplu

The waiting game